Şairə Afət oğlu Muradla...
![]()


Dağlar
Düzülübdü sıra dağlar
Könlüm gözü qan-yaş ağlar.
Kimsə məni ovutmaz
Mənə həmdəm olun dağlar.
Bir parça daşın olaydım,
Zirvəndə qarın olaydım.
Torpağın, tozun olaydım
Qalaydım qoynunda dağlar.
Səndən ayrı canım yarı
Qala bilmirəm heç ayrı.
Harda olsam sənə sarı
Gələrəm, gələrəm dağlar.
Daha sevda uzaqlarda |
Sabah şənbə
Sabah şənbə, saat üçdə
başlanacaq müharibə.
Qəşəm Nəcəfzadənin
Şer məclisində.
Söz davası, söz xatası
al qanına boyanacaq,
qol-abırğası sınacaq hansınınsa
qalib gələcək hansısa.
...kimsə deyil fərqində.
Bu gün şənbə,
![]()
Anan da mən, balan da mən
Xocalım
Kor olduqmu, kar olduqmu fəryadını eşitmədik
Talan etdi, viran etdi yağı səni biz görmədik.
Xanımların, xatınların əsir getdi, ərənlərin güllələndi
Meyitlərin torpaq üstə buğda kimi səpələndi.
Yetişmədim imdadına fəryad etdin, nalə çəkdin
Yolların kəsdi yağı dörd tərəfdən, çəkilmədin.
Vuruşduqca vuruşdunuz qəhramantək, songünədək
Qarşınızda günahkar ölənədək,
əsir düşən qadınların qisasını almayınca
Günahkarıq,
güllələnmiş balaların intiqamını almayınca.
Günahkarıq, günahkarıq Xocalını qanımızla suvarmasaq
Qədim yurdu, körpə yurdu qaytarmasaq.
.jpg)
Yuban
Bahar, qədəminə qurban olum mən
Qurtar canımızı qış sazağından.
Başına dolanım milyon kərə mən
Bizə bir pay ayır öz qismətindən.
Sənə yalvarmağım bir əbəs deyil,
Torpağı göyərtmə Qarabağımda.
Sənin tək gəlişin mənə bəs deyil,
Yurdumun gətir gəl öz baharın da.

Son ümid
Son ümidimi üzüb
Göz yaşlarının içində
Boğulduqca boğuluram.
Bir də dönməyəcək
Günlərin sən adlı
Səhifəsini bağlayıram.
Istəməyərək.
Bir də,
Bir də içimdə peşiman
Olacağın günün etiraf dolu
Son təqvimi asılıb.
Bunu görürəm də.
Bağışlamağı bacarmasam
Da belə.
Yaramaz
Mən layiq olduğum
Sevgini tapmaq
Üçün doğuldum
Elə bildim sən verəcəksən
onu mənə .
amma sən...
sən bir kölgə kimi keçdin
taleyimdən.
Kölgələr işığın düşmədiyi
bir yer
sən sevgimə isinə bilməyən
bir kəs.
Elə kölgə kimi
Heç nəyə
Yaramayan.
Yaramaz!